Nieuws overzicht

Nieuws overzicht

12068747_10206562082503492_2664198949930079428_o

26-9 NCK PLOEGENTIJDRIT DRONTEN 2015

De vorige 3 jaar werd het NCK ploegentijdrit in Lauwersoog verreden, nu weer in Dronten. Hier werd vroeger tot en met 2004 het NCK verreden, totdat in 2005 het NCK naar Hoogezand ging. Daar is het als ik het goed heb 7 jaar gehouden, waarvan ik de laatste 2 edities in 2010 en 2011 (op het tandvlees, dat wel) met Tour75 heb meegedaan. In 2013 heb ik ook nog met Tour75 meegedaan in Lauwersoog en vanaf 2014 voor Omega.

De voorbereidingen liepen eigenlijk niet ideaal. Vaak konden we niet compleet trainen bijvoorbeeld omdat het de laatste week voor het NCK bijna de hele week geregend heeft. Tevens leek Peter hopeloos uit vorm, die wilde z’n plaatsje wel afstaan aan Gert maar Peter heeft uiteindelijk wel gereden. Op z’n geleende snelle 3-spaaks wielen heeft ie trouwens uitstekend gereden. De pas getrouwde Dirk-Jan bedankte dit jaar (te weinig getraind) net als Marcel die in zijn werk als ambulanceverpleegkundige net die dag was ingepland en geen vrij kon krijgen. Tom Akkerman wilde graag meedoen, evenals op het laatste moment Eilt Jan Tiggelaar. Laatstgenoemde heeft slechts de laatste training echt meegedaan.

Op de dag van het NCK, 26 september, was het prachtig weer. Het zonnetje scheen en er stond weinig wind. Ideale omstandigheden voor een ploegentijdrit! Met Richard naar het afgesproken verzamelpunt bij Assen gereden en daar de rest van de ploeg opgepikt + de jongens van Toer80. We hadden afgesproken dat naast elkaar zouden staan met de partytenten. Hink en Dirk-Jan waren als kwartiermakers vooruit gereisd en hadden een mooi plekje gevonden met ‘wel plek voor 20 auto’s’ aldus Dirk-Jan. Daar aangekomen eerst een kopje koffie en de fietsen even op de door Hink meegebrachte standers gezet. Die van mij stond in de zon, met de bandjes al hard opgepompt. Dit was teveel voor mijn voorband, met een klapband tot gevolg. Gelukkig was het nog 1,5 uur voor de start. Ik had wel een reservewiel mee, lage velg, maar Arjan Kuiper van Toer80 was zo sympathiek om een Mavic wiel met hoge velg aan mij uit te lenen. Een ander stressmomentje is het jaarlijkse gedoe met het keuren van de fietsen. Ze kijken naar de verticale afstand hart trapas tot einde stuur incl shifters (max 75 cm tenzij je minstens 1 meter 90 bent dan max 85 cm) en de afstand punt zadel tot hart trapas (minimaal 5 cm). Eerstgenoemde eis was voor mij dubieus, laatstgenoemde voor Edwin. Die had z’n zadelpunt niet ver bij het hart trapas vandaan, dat kon je zo zien. Toch maar even de fietsen laten keuren. Mijn fiets ging in de mal, het jurylid keek schuin omhoog achterom naar mij en uiteraard antwoordde ik op de vraag ‘hoe lang bent u’ met “1 meter 90!” Ik ben 1 m 87 maar het kon er mee door. Het jurylid moest wel lachen om mijn snelle antwoord ‘dat dacht ik wel’ zei die.  Edwin had minder geluk, zijn fiets werd afgekeurd. Het jurylid haalde er zelfs nog een collega bij ‘kijk dit is nou typisch een voorbeeld van een fiets die wij niet goedkeuren’. Met hulp van Hink is Edwin’s zadel wat aangepast incl het nodige vijlwerk om geen last te krijgen van de uitstekende schroefjes.

De opstelling nog even besproken, zodat we zoveel mogelijk voordeel van elkaar zouden hebben en op naar de start. Die was op een verhoging waar we naast elkaar moesten plaatsnemen waarna het aftellen begon. In tegenstelling tot de profs in de Vuelta werden we niet door lieftallige meisjes vastgehouden maar door potige kerels. Verschil moet er zijn. Nog een paar tellen, de garmin aangezet en weg. We hadden afgesproken om niet te hard weg te gaan en zodoende de ploeg zolang mogelijk compleet te houden. De sterksten van de ploeg, Richard (onlangs nog winnaar van de Ronde van Noordhorn) en ik, zouden aan kop niet versnellen maar extra lange beurten doen. Dit werkte goed. Na 10 km kwamen we voor het eerst bij de dijk om daar een lang stuk af te leggen van eerst 9 km over de Vossemeerdijk en vervolgens 8 km over de Ketelmeerdijk. Er stond net even meer wind dan gedacht, altijd zo aan de dijk. Het was even goed uitkijken op de Ketelmeerdijk aangezien dit stuk in tegenovergestelde richting ook afgelegd moest worden en ons ploegen en auto’s tegemoet reden over de halve breedte van de weg. En op een tijdritfiets kijk je maar beperkt naar voren. Ik voelde me goed en deed wat extra lange beurten. Iedereen zat er nog mooi bij en het draaide mooi rond. Na de Ketelmeer dijk een lusje bij Swifterbant van zo’n 8 kilometer. Op de Rivierduinweg was het even schrikken aangezien de weg versmalde wat ik niet op tijd zag en daarom even door de berm moest. Wel recht gebleven gelukkig. Eilt Jan had inmiddels in de verte Toer80 al gezien, die waren 2 minuten voor ons gestart. Voor ons een mooie stimulans. Weer terug op de Ketelmeerdijk hadden we de wind mee en dan is het altijd lastig om een gat dicht te rijden. De onfortuinlijke Tom, die de hele tijd goed reed, moest er na ca 37 km af na een iets te enthousiaste kopbeurt maar ook een iets te gretige overname door Peter.  Met z’n vijven doorgereden en op km 46 konden we Toer80 inhalen. Nog even alles uit de kast tot het eind, nog een lastige rotonde en naar de finish. Met een gemiddelde van 44,89 p/u waren we dik tevreden. Vorig jaar was dit 44,19 p/u en het jaar ervoor 43,41 p/u. Een mooie trend, aldus Edwin. Voor Eilt Jan was dit zijn eerste NCK, daarnaast had hij het minste ervoor getraind. Toch alles meegedraaid en gefinisht, grote klasse. Na afloop met zijn allen heerlijk de verloren gegane calorieën aangevuld bij Best Western Hotel Aduard en nog even nagenoten. Iedereen vond het een super geslaagde dag! Volgend jaar gaan we zeker de 45 p/u grens doorbreken, een mooi doel!

 

Ard