Nieuws overzicht

Nieuws overzicht

Verslag Kleine Hein

Vandaag dan een “echte” koers met alle facetten die het wielrennen leuk en minder leuk maken. Koers dus. Op tijd in Emmen troffen Richard en ik onze kompanen Peter, trainerJan en even later KNWUer Steve. Naast ons waren er maar liefst 160 man naar Emmen gekomen. Van Leiden tot Exmorra en van Neede tot Norg. Met de vrienden van Zaes maar ook afvaardigingen vanTH, een arsenaal van de WSV Emmen, club Steigenga, vertegenwoordigers van de NWVG, FriescheLeeuw en Kapenga waren er ook veel renners uit het Noorden.
Om kwart voor 10 gingen we er maar voor staan, immers vooraan starten in deze hectische koers kon geen kwaad. Op de eerste startrij stond Omega in onze totaly nieuwe look met Steve, Jan en ik. Peter en Richard stonden ergens in de meute opgesteld. De groene trein van Omega was duidelijk te herkennen en al voor de koers kregen we complimenten over onze outfit.
Windkracht 3,5, temperatuur 10 graden maar oplopende naar 15, zonnetje, droog tja wat wil je nog meer. Het was net de AGR in Limburg maar dan net even anders.
Om 10 uur het startschot en dan al beginnen te strijden om in de neutralisatie vooraan te blijven, zorgde ervoor dat je gelijk wakker was. Nr. 159 had in de Peel niet veel geleerd. Hij was daar in de neutralisatie door berm naar voren gereden en uit koers genomen. Zo ook hier kwam hij via de grasstroken naar voren maar ondanks pogingen van diverse renners om de jury dit wederom kenbaar te maken, overleefde hij dit keer. In het noorden zijn we toch wat milder was het commentaar van deze renner.
Koers, na de wielerbaan, ging het na 200 meter gelijk los, hectisch en bidons vlogen al gelijk uit de houders, er werd lekker geduwd en stevig gescholden. Heerlijk toch. Steve, Jan en ik bleven redelijk voorin en na het eerste brede stuk gingen we linksaf het smalle gedeelte op. Het was zaak om rustig te blijven. De wind stond redelijk gunstig om te overleven. Zo geschiedde het de eerste km’s dan ook. Op Scholtenskanaal, na 10 km, dan de eerste grote valpartij. Richard zat er achter, moest van de fiets en een eerste schifting leek gemaakt. Naderhand bleken er in de eerste 10 km zich 5 valpartijtjes te hebben voorgedaan maar zoals de bevriende ronde-arts nadien opmerkte “niets ernstig….lichamelijk dan”. Het was duidelijk dat de wedstrijd gemaakt kon worden op de befaamde en ook gevreesde Limietweg in BargerCompascuum. Zeg maar de hel van het noorden en voor de amateurs vergelijkbaar met een stuk van Parijs Roubaix. De wind zat hier noord noord oost en de boel ging stevig op de kant. Alleen Richard was in de 2e groep gekomen maar de andere 4 TencoOmegarenners zaten nog in een grote eerste groep. De boel ging op kant en dat brak bij een aantal wielrenners op. Een groep van 30 man leek zich te kunnen afscheiden van de rest. Het leek erop dat Omega niet vertegenwoordigd zou zijn, maar gelukkig had Steve een sterk moment om mij in elk geval mee te nemen en het gat naar de 30 te dichten. Thanks Steve. Korte tijd later viel het stil en sloten er weer meer renners aan o.a. Peter en Jan. De boodschap was duidelijk. De tweede ronde verder van voren zitten. In de tweede ronde waren er veel demarrages. De Zaes formatie met dubbelwinnaar in de Peel in hun gelederen, Harko Kievit, was actief. Jan Hekman himself dichte op een sterke wijze een gat naar een kopgroepje maar even later sloot het peloton weer aan. Even later op Klazienaveen Noord ging Marcel Weinans van de Zaesformatie aan om een kopgroep van 2 tot orde te roepen. Ik sprong mee en plots hadden we een gaatje van 10 seconden. Even later sloten nog 2 renners aan en even mochten we eraan denken om van het peloton weg te rijden. Helaas voor het viaduct op Klazienaveen werden we weer ingerekend. Zaak om voorin te blijven, immers de Limietweg kwam er weer aan. Alom hectiek op de Limietweg maar de groep leek elkaar te sparen. Alhoewel er met een scheldkanonnade van mister Hekman himself jegens mij, bijna onze vriendschap kostte….ach nadien excuses aangeboden en ouwe jongens krentenbrood. Sorry Jan, volgende keer rij ik mee. Een TH renner probeerde 2x het verschil te maken maar dat lukte niet, even zoals een groep van 10 op het eind van de Limietweg die bij het oprijden van de Oostelijke Doornsee weer in de kraag werd gepakt. De eerste groep was inmiddels wel uitgedund tot 60 renners. BroerJan had de pech dat hij lek reed, evenals Appingedamwinnaar Albert de Vries overigens. Jan kwam samen met Albert bij Richard in de 2e of 3e groep terecht. Tja de wielwissels namen wat tijd in beslag. Op de Westlijke Doornsee, positie kiezen om het smalle stuk Groenendijk weer op te rijden. Klets wederom iemand tegen de vlakte….weg carbonwiel. Peter probeerde Steve en mij naar voren te loodsen maar de snelheid was dermate hoog dat een positie rondom de 25 plek maximaal was. In de finale reden 6 man weg, waaronder elitewaardige Sierd Steigenga. De Zaes formatie twijfelde en toch reden Marcel en Harko gedeeltelijk het gat dicht. Op de StGerardusstraat lukte het mij om bij de eerste tien van het peloton aan te sluiten. Helaas was ik onderweg Steve kwijt geraakt en bleef hij rond de 30ste plaats hangen. De 6 waren nog vooruit. Op de wielerbaan kreeg het peloton aansluiting met de 6. De sprint werd met gooi en smijt werk voorbereid en de ploeg van Bekking zat op kop….tja niet mijn ding. In de sprint kwam ik er in elk geval niet aan te pas. Een 13e plaats werd mijn deel. Steve finishte als 33e en Peter werd 57ste. BroerJan en Richard finishten in de 2e of 3e groep rond de 100ste plaats.
Het was Bjorn Bakker van de Friescheleeuw die de winst en een macht spurt naar zich toetrok, voor Bekking en toch heel knap nog Sierd Steigenga.
Harde, hectische koers was weer teneinde. Met een gemiddelde van 42,5 werd er ook nog eens stevig doorgereden Velen zullen hun wonden gelikt hebben en met tranen in hun ogen naar de fiets of wielen hebben gekeken. Gelukkig waren alle 5 Tenco-Omegarenners weer heelhuids aangekomen en dat is ook wat waard.
Uitslag zie KNWU uitslagen site.